بی سخن با نگهش فرصت گفتارم بود

ای خوش آن روز که با یار سر و کارم بود

آن که من بسته زنجیری ی مویش بودم

وه، چه خوش بود! که او نیز گرفتارم بود

گر چه در خانه من بود ز هر گونه چراغ