وقت تابیدن خورشید در ایینه آب

یاد او شمع شب افروز شب تارم بود

صبحدم نور چو در پنجره ها می خندید

در برم خنده به لب بوسه طلب یارم بود

روی او نیز در آیینه پندارم بود

حیف و صد حیف که امروز به هیچم بفروخت

آن سیه چشم که یک روز خریدارم بود