چون آن سخن تلخ که ناگاه شبی رفت

ما آب روانیم که از جوی تو رفتیم

وصل تو به آن منت جانکاه نیرزید

تا دوزخ هجر تو ز مینوی تو رفتیم

بر آن لب شیرین سخنگوی تو، رفتیم

انصاف محبان چو ندادی به محبت

چون شاخص میزان ز ترازوی تو رفتیم