که در گلشن نهال خشک بی برگ و بری دیدی

تو را حق می دهم، ای غم که دست از من نمی داری

که با کمتر کسی این سان دل غم پروری دیدی

مرا، ای باغبان دل! اگر سوزی، سزاوارم

تهیدستی، نصیب شاخه، از جور خزان آمد

میان باغ اگر گنجینه باد آوری دیدی

ز سیمین یاد کن، وز نام او در دفتر گیتی