خروش از چشم من نشنید گوشت؟

نه عاشق در بهاران بیقرارست؟

نگفتم با لبان بسته خویش

به تو راز درون خسته خویش؟

نیاورد از خروشم در خروشت؟

اگر جانت ز جانم آگهی داشت

چرا بی تابیم را سهل انگاشت؟