خمارآلوده عمری می نشانند

بیا... اما نه، خوبان خود پرستند

به بند مهر، کمتر پای بستند

اگر یک دم شرابی می چشانند

درین شهر آزمودم من بسی را

ندیدم باوفا زآنان کسی را

تو هم هر چند مهر بی غروبی