که به دامان توام دست نیاز است هنوز

از من و صحبت من زود چنین دست مدار

که مرا قصه جانسوز، دراز است هنوز

دامن از ما مکش، ای دوست! چو خورشید غروب

سرد مهری مکن، ای شمع فروزان امید!

بوسه ام آتش پرهیز گداز است هنوز

نفسی در بر من باش، که عطر نفسم