حالم، ای چشمه جوشنده! به شب می دانی

که درین پرده عجب پنجه شیرین داری!

دامن آلوده به خون تو شد، ای دل، غم نیست

که به بزم شب خود سفره رنگین داری

که خود از سنگ سیه بستر و بالین داری

امشب، ای شمع، بسوز از غم و دردم که تو هم

با من سوخته جان الفت دیرین داری