چو برکه از دل صافم فروغ عشق بجوی

ز شهر عشقم و دیوانگی شعار من است

منم ستاره شام و تویی سپیده صبح

همیشه سوی رهت چشم انتظار من است

اگرچه آیت غم چهر پرشیار من است

مرا به صحبت بیگانگان مده نسبت

که من عقابم و مردار کی شکار من است؟