چو آتشی که گذارد به جای خاکستر

چه سود غرقه اگر نقش شاخسار من است؟

به شعله یی که فروزد به رهگذار نسیم

نشانی از دل پرسوز بیقرار من است

ز عشق، این دل افسرده یادگار من است