صد بهار گرمی زا، سر زد از زمستانم

ای نسیم جان پرور، امشب از برم بگذر

ورنه این چنین پرگل، تا سحر نمی مانم

لاله وار خورشیدی، در دلم شکوفا شد

دانه امید آخر، شد نهال بارآور

صد جوانه پیدا شد، از تلاش پنهانم

پرنیان مهتابم، در خموشی شب ها