رنگ نسترن دارد، شانه های عریانم

پرنیان مهتابم، در خموشی شب ها

همچو کوه پابرجا، سر بنه به دامانم

بوی یاسمن دارد، خوابگاه آغوشم

شعر همچو عودم را، آتش دلم سوزد

موج عطر از آن رقصد، در دل شبستانم

کس به بزم میخواران، حال من نمی داند