گوید که کمتر کن جفا، گویم که بسیارش کنم

بندی بپایش افکنم، گویم خداوندش منم

چون بنده در سودای زر، کالای بازارش کنم

گوید میفزا قهر خود، گویم بکاهم مهر خود

هر شامگه در خانه یی، چابک تر از پروانه یی

رقصم بر بیگانه یی، وز خویش بیزارش کنم

چون بینم آن شیدای من، فارغ شد از سودای من