بهتر ز بوسه هست و فراموش می کنی

شرمنده پیش سایه پروانه می شوم

زان شمع شب فروز که خاموش می کنی

ای مست بوسه دو لبم، در کنار من

مشکن مرا چو جام که بی من شب فراق

چون کوزه دست خویش در آغوش می کنی

سیمین! تو ساقی ی سخنی وز شراب شعر