همچو موجم نعره دیوانه واری آرزوست

شوره زار انتظارم درخور گل ها نبود

گو برویاند که دل را نیش خاری آرزوست

تا به کی آهسته نالم در نهان چون چشمه سار؟

نور ماه آسمانم، بسته زندان ابر

هر دمم زین بستگی راه فراری آرزوست

مخمل زلف مرا غم نقره دوزی کرد و باز