مخمل زلف مرا غم نقره دوزی کرد و باز

همچو موجم نعره دیوانه واری آرزوست

نور ماه آسمانم، بسته زندان ابر

هر دمم زین بستگی راه فراری آرزوست

بازیش با پنجه زربخش یاری آرزوست

بی قرارم همچو گل در گلشن از جور نسیم

دست گلچین کو؟ که در بزمم قراری آرزوست