بی قرارم همچو گل در گلشن از جور نسیم

هر دمم زین بستگی راه فراری آرزوست

مخمل زلف مرا غم نقره دوزی کرد و باز

بازیش با پنجه زربخش یاری آرزوست

دست گلچین کو؟ که در بزمم قراری آرزوست

داغ ننگی بر جبین روشن سیمین بزن

زان که او را از تو عمری یادگاری آرزوست.