ز سرشک نم فشاندم، به بنفشه زار دوری

که هزار لاله پوشد، پس از این مزار ما را

چه کنم جز این که گویم «بنگر به لطف بنگر

دل گرمسوز ما را، رخ شرمسار ما را»؟

که ز بوته ها بچینی، گل انتظار ما را

چو نسیم آشنایی، ز کدام سو وزیدی

تو که بی قرار کردی، همه لاله زار ما را؟