آنچه در او نکند جلوه گری، اختر ماست

دوری ی راه به نزدیکی ی دل چاره شود

کرمی کن که به در دوخته چشم تر ماست

آسمان سر زده از چشم کبود تو ولیک

گر چه شد چشمه صفت خانه ما سینه کوه

باز منظور بسی اهل نظر، منظر ماست

همچو زنبق نشکفتیم در آغوش چمن