باز منظور بسی اهل نظر، منظر ماست

آسمان سر زده از چشم کبود تو ولیک

آنچه در او نکند جلوه گری، اختر ماست

گر چه شد چشمه صفت خانه ما سینه کوه

همچو زنبق نشکفتیم در آغوش چمن

گل کوهیم که از سنگ سیه بستر ماست

گلشن خاطر ما را چمن آرایی نیست