گور گردان است و در او آرزوهای من است!

این که با خود می کشم هر سو، نپنداری تن است

آتش سردم که دارم جلوه ها در تیرگی

چون غزالان در سیاهی دیدگانم روشن است

من نه باغم، غنچه های ناز من تک دانه نیست