آتش سردم که دارم جلوه ها در تیرگی

این که با خود می کشم هر سو، نپنداری تن است

گور گردان است و در او آرزوهای من است!

چون غزالان در سیاهی دیدگانم روشن است

من نه باغم، غنچه های ناز من تک دانه نیست

پهن دشتم، لاله های داغ من صد خرمن است