پیش اهل دل تن و پیش شما پیراهن است

من نه باغم، غنچه های ناز من تک دانه نیست

پهن دشتم، لاله های داغ من صد خرمن است

این که چون گل می درم از درد و افشان می کنم

آسمان را من جگرخون کردم از اندوه خویش

در جگر گاه افق، خورشید، سوزن سوزن است

این که می جوشد میان هر رگم دردی است داغ