سینه ام آتش گرفت و شد نگاهم شعله بار

در جگر گاه افق، خورشید، سوزن سوزن است

این که می جوشد میان هر رگم دردی است داغ

دورگاه درد جوشان است و پنداری تن است!

خانه میسوزد، نمایان شعله ها از روزن است

آه، سیمین! گوهری گمگشته در خاکسترم

من بمانم، او فرو ریزد، زمان پرویزن است.