دیده آن گونه فروبسته بماند که اگر

ره به آوند تهی مانده رگ ها نکند

یاد آغوش کسی سینه آرام مرا

موج خیز هوس این دل شیدا نکند

صد چمن لاله دمد، نیم تماشا نکند

لیک امروز که سرمست می زندگیم

دلم از عشق نیاساید و پروا نکند