بیا که پونه وحشی ز عطر مستی بخش

نوازش نفسش انتظار می پاشد؟

خروش رود دمان، شور عشق می ریزد

سکوت کوه گران، شوق یار می پاشد

بخور می به لب جویبار می پاشد

ستاره می دمد از چلچراغ سرخ تمشک

که گرد نقره بر او آبشار می پاشد