ستاره می دمد از چلچراغ سرخ تمشک

سکوت کوه گران، شوق یار می پاشد

بیا که پونه وحشی ز عطر مستی بخش

بخور می به لب جویبار می پاشد

که گرد نقره بر او آبشار می پاشد

خیال گرمی ی عشقت به ذره های تنم

نشاط و مستی ی بی اختیار می پاشد