رشته صد مرحله بستند و گسستند و تو نه

چون سپیدار رز آویخته، این بی ثمران

خویشتن را ثمر عاریه بستند و تو نه

از تنم فرش هوس بافته خواهند و به عهد

جرعه نوشان قلندروش سرگردانند

یک شب از صد خم و صد خمکده مستند و تو نه

دامن هر که گذشت از برشان، بگرفتند