جرعه نوشان قلندروش سرگردانند

خویشتن را ثمر عاریه بستند و تو نه

از تنم فرش هوس بافته خواهند و به عهد

رشته صد مرحله بستند و گسستند و تو نه

یک شب از صد خم و صد خمکده مستند و تو نه

دامن هر که گذشت از برشان، بگرفتند

گل خارند و به هر دشت نشستند و تو نه