رونق خویش به یک موج شکستند و تو نه

دامن هر که گذشت از برشان، بگرفتند

گل خارند و به هر دشت نشستند و تو نه

ماه افتاده در آبند و سراپا به دروغ

لیک با این همه صد حیف که در بیماری

گرد بالین من اینان همه هستند و تو نه.