ز غم گداختم و اشک گرم سردم کرد

فرونشسته و بر خاک آرمیده منم

ز من گسسته ای و همچو گرد باد به دشت

ز تاب هجر تو پیچیده و دویده منم

زمن بترس که پولاد آبدیده منم

بسان سایه ز آزار مردمان، سیمین!

غمین به گوشه دیوارها خزیده منم.