وز آن نگاه، مستی عشق تو در تنم

چون شبنمی که بر گل شاداب می دود

می لغزد آن نگاه شتابان به چهره ام

چون بوسه نسیم که بر آب می دود

آن گونه می دود که می ناب می دود

بر دامنم ز مهر بنه سر، که عیب نیست

خورشید هم به دامن مرداب می دود