ای پاسدار عشق؟ بزن تازیانه یی

شد سینه، خانه پریان خیال تو

رقصد پری چو کس ننشیند به خانه یی

خفته است در تنم همه رگ های آرزو

چون بوی عود، از پی خودسوزی ی شبم

ماند سحر به دفتر سیمین ترانه یی.