بر سر و سینه ام مکش، دست که خسته می شود!

گرمی ی بوسه ام کجا،؟ سردی آن دهن کجا؟

نرگس و دیدگان من؟ وای از این ستمگری!

در نگهم ترانه ها، در نگهش سخن کجا؟

نرمی ی پیکرم کجا؟ خرمن نسترن کجا؟

این همه هیچ، بهر تو، یار ز خود گذشته یی؟

دوستی ی تو خواسته، دشمن خویشتن کجا؟