می روی و خطاست این، شیوه نابجاست این

نرمی ی پیکرم کجا؟ خرمن نسترن کجا؟

این همه هیچ، بهر تو، یار ز خود گذشته یی؟

دوستی ی تو خواسته، دشمن خویشتن کجا؟

قهر ز من چه می کنی، بهر تو همچو من کجا؟