ای وحشت! ای آغشته تن، با خون من با جان من

ای مرغ نفرین! گوش من، آزرده شد از وای تو

ای بار سنگین! دوش من، با خستگی شد جای تو

در هر تپیدن از دلم، آید صدای پای تو

ای ساقه برف آشنا! امید گل کردن کجا

تا خون سبز زندگی، یخ بسته در رگ های تو؟