ای خشک سال جاودان! ای کوری ی گلزار جان!

در هر تپیدن از دلم، آید صدای پای تو

ای ساقه برف آشنا! امید گل کردن کجا

تا خون سبز زندگی، یخ بسته در رگ های تو؟

از لاله چشمی وانشد، تا سینه شد صحرای تو

کابوس وحشت زا تویی، خواب جنون افزا تویی

هر شب به کامم می کشد، درد آفرین دنیای تو