پرنیان آفتابم کرده خشک

بر حریر سبزه هایم بوده پای

آبدان در کاسه گل جسته ام

سینه با الماس شبنم شسته ام

بر پرم دست صبا افشانده مشک

خوانده ام بس نغمه های دلنواز

جسته ام دلداده خود را به ناز