با نسیمی به سوی خوابگهت

نیستم شعله تا لهیب مرا

با نفس های خود خموش کنی

نیستم عطر گل که راه برم

نیستم رنگ شب که بنشینم

با سکوتی به دیده سیهت

نیستم شعر نغز تا یک شب