وز دگران یکسره بیگانه بود

چون تو کسی بود و مرا دوست داشت

چون تو کسی عاشق و دیوانه بود

چون تو کسی با لب من آشنا

او همه چون مستی ی یک جرعه می

در سر من، در تن من، می دوید

او چو شفق من چو شب تیره فام