با نگهی شعله فروز آورم

خلوتی آراسته کردم بیا

تا شب خود با تو به روز آورم

از دل سرد تو برون شعله ها

بید برآورده پر از شاخ خشک

مهر برآورده سر از کوهسار

آن به زمرد زده بر تن نگین