من آن روح گریزان غمینم

که جز با خود سر و کاری ندارم

به جز اندیشه بی حاصل خویش

خبر از حال دیاری ندارم

که پیوند از همه عالم گسستم

چو شعر آمد به خلوتگاه رازم

گسستم از همه، با او نشستم