که پیوند از همه عالم گسستم

به جز اندیشه بی حاصل خویش

خبر از حال دیاری ندارم

من آن روح گریزان غمینم

چو شعر آمد به خلوتگاه رازم

گسستم از همه، با او نشستم

تو می گویی سخن از بزم رنگین