گسستم از همه، با او نشستم

من آن روح گریزان غمینم

که پیوند از همه عالم گسستم

چو شعر آمد به خلوتگاه رازم

تو می گویی سخن از بزم رنگین

مرا اندیشه رنگین تری هست

برو، تنها مرا با خود رها کن