تو می گویی سخن از بزم رنگین

که پیوند از همه عالم گسستم

چو شعر آمد به خلوتگاه رازم

گسستم از همه، با او نشستم

مرا اندیشه رنگین تری هست

برو، تنها مرا با خود رها کن

مگو دیگر که اینجا مادری هست.