شعر شکفته بر لب من می بود»

گفتی که:«کاش چون تو مرا، ای دوست!

گویا، زبان شعرو سخن می بود

تا قصه ساز آتش پنهانم

گویم به پاسخ تو که:« آیا هست

«شعری ز چشم های تو زیبا تر؟

«یا من شنیده ام ز کسی هرگز