به گوشم ناله یی از درد شد، مرد

چه دل ها کز هوس می سوخت پنهان

چو با من آشنا شد سرد شد، مرد

برم هر نغمه شیرین که خواندند

دو چشمم مستی ی مینای می داشت

چه سود آخر به کس جامی نبخشید

لبم آشفتگان دربدر را