به تشویش شب دوشم گواهی

من آزرده تنها خفته بودم

به چشمم اشک و بر لب هام آهی

کنارم دفتری همچون دلم ریش

تن من چوب دار عشق ها بود

هوس ها را به پای مرگ بردم

اگر کس بوسه از لب های من خواست