با رخ افروخته پنهان تویی!

دیده من باز شد و بازتر

دیدمت آنگاه که شیطان تویی!

در پس آن چهره اهریمنی

ناله برآمد ز دلم کای دریغ

از تو چنین تر شده دامان من؟

وای خدایا ز پی سرزنش