او که آگه نشد که کودک او

نغمه عشق و بیقراری را

او که آگه نشد که همسر او

از کجا می خورد، چه می پوشد

خون ز پستان رنج می نوشد

نامه از اوست، او که سوی رهش

باز هم چشم انتظار من است